Als ik écht eerlijk ben, ben ik lang niet altijd eerlijk over wat ik van binnen ervaar.

Soms zeg ik, nog altijd, dat het goed met me gaat omdat ik geen zin heb om uit te leggen hoe ik me van binnen voel, i.p.v. te zeggen dat ik geen zin heb om iets te delen, want dát zou eerlijk zijn.

Mijn ego vindt het wel prima zo, lekker veilig en het denkt: ‘Je hoeft toch ook niet alles met iedereen te delen?’ Nee, maar je kunt wél eerlijk zijn.

Er blijft een deel in mij dat hunkert naar die vrijheid, mezelf laten zien zodat er een verbinding kan ontstaan die authentiek is, die zuiver en puur is omdat ik mezelf toesta transparant te zijn.

Dit is al een langere tijd een leerweg voor me, het toestaan van de angst dat mensen een ander deel van mij te zien krijgen, wat wellicht niet past in het beeld dat ze over mij hebben gevormd.
Dat ze misschien teleurgesteld zullen zijn als ze zien hoe ik “echt” ben, dat ik mensen kwets door eerlijk te zeggen wat mijn behoefte is. Tegelijkertijd voel ik er ook levendigheid en kracht die daar bij vrij komt.
Ik wil zijn zoals ik ben, ik wil mezelf niet achterhouden, niet onttrekken aan het leven om me heen.

Ik voel dat mijn lichaam een ontspannen zucht slaakt bij het idee dat ik van mezelf mag zijn wie ik ben, in elk moment, het maakt het spannender maar ook simpeler. Want ja, ik ben het die mezelf oplegt geen rare dingen te delen of kwetsbaarheden om mezelf maar veilig en geaccepteerd te houden.

Het voelt net als bij de tantra training van een paar jaar terug, toen ik me langzaam uitkleedde voor 4 mensen die in een vierkant om me heen zaten. Geen enkel stukje van mij werd niet gezien.
Alles lag letterlijk en figuurlijk bloot.
Ik weet nog hoe bevrijdend het was, ondanks de angst in mijn lijf en dat ik niet wilde dat ze de cellulitis op mijn benen zouden zien, maar om te denken dit ben ik mét cellulitis, en iedereen mag het zien.

Er is een nieuwe fase aangebroken, niet alleen van mijn lijf laten zien, wat al intiem is, maar mijn diepste pijn laten zien, wat voor mij nog intiemer voelt. Mijn angst, mijn wanhoop, mijn niet begrijpen, mijn controle en mijn mislukt voelen in verbinding te brengen.

Dit ben ik en iedereen mag het zien.